frozen movement. infinite motion. creating a dynamic dance, capturing the essence of movement, both within and beyond, where time and space become fluid and stretchable. elk vastgelegd moment toont hoe beweging en verstilling elkaar ontmoeten; in de natuur, in het lichaam, in de ruimte die we
elk vastgelegd moment toont hoe beweging en verstilling elkaar ontmoeten; in de natuur, in het lichaam, in de ruimte die we innemen. soms staan we even stil. In zo’n bevroren moment nemen we de tijd om de balans op te maken, een zeldzaam ogenblik van helderheid
golvende kleuren in doeken, door bewegingen van dansers opgewekt als blaadjes van bloemen. een vloeiende zee van vorm en kleur gefotografeerd en ondergedompeld in een diepte van perspex. beelden die de rijkdom aan kleur in het nederlandse landschap en stilleven laten zien: zijn het bloemen
elk beeld vertelt een verhaal, en elk verhaal nodigt uit om na te denken over de mysteries van het leven, verandering en de eindeloze dans tussen heden, verleden en toekomst. every image tells a story, and each story beckons you to reflect on the mysteries of
soms staan we even stil. in zo’n bevroren moment nemen we de tijd om de balans op te maken: een zeldzaam ogenblik van helderheid te midden van de drukte van alledag. sometimes, we pause. in such a frozen moment, we take the time to reflect; a
amos russel wells dichtte in a woman's hand: ’soft and tender smooth and white formed for winning and delight nature has no lovelier sight - a woman’s hand.' de zachtheid en tederheid die geassocieerd worden met vrouwelijkheid weerspiegelen diepte en complexiteit. de genuanceerde kracht ligt vaak in haar vermogen om evenwicht
‘in everything I saw, part of me remained. with all I saw that moves I too move. nor does memory distinguish. what I saw from what I was’. fernando pessoa (1888-1935) hélène hermans records personal investigations concerning time and memories. in her work she displays a
fragments and images from the past literally come to the surface and form a new image. the hushed memories make you realize that nothing disappears without a trace. ‘flow. see in yourself. within it is a source of good that never ceases to flow, as long
trappen en vlinders doen dezelfde vragen bij ons opkomen: wat is er boven? hoe kan het worden, wie kan ik nu nog zijn? zijn we bang voor een stop? of om door te gaan? richten we ons op verder en op boven? gaan we het
soms houden we even de adem in. soms stoppen we even. soms is er een bevroren moment waarin we een stand van zaken opmaken. in een leven. om even de balans te kunnen vinden die we soms niet waar kunnen nemen in de drukte en